De dag dat we de Bluering octopus miste…

Lokale datum/tijd: Zaterdag 13 augustus, 18:54

Vanochtend geen problemen gehad met een wekker die te laat afliep dus gelukkig weer genoeg tijd gehad om rustig wakker te worden en te ontbijten met een kop koffie. Het weer ziet er wel een beetje somber en dreigend uit maar het is eigenlijk niet eens erg dat het niet super warm is. Het gaat ook weer ietsje beter met Stefan dus hij gaat gewoon mee duiken.

We beginnen vandaag de eerste duik op een stek waar we gisteren ook zijn geweest. Voor twee van de duikers op de boot is het de laatste dag en daarom is er voor stekken gekozen met een grotere kans op octopus (hun favoriet). We zien naast het gebruikelijke kleine spul alleen een Flamboyant Cuttlefish (vermoedelijk dezelfde als gisteren) maar geen andere octopus of sepia soorten. Wel zien we 2 Pygmee zeepaardjes, die blijven leuk. Als we boven komen is het zonnetje ook gaan schijnen, wat wil je nog meer :-)

Nudibranches genoeg, in alle soorten en maten

Nudibranches genoeg, in alle soorten en maten

Helaas voor ons wil het bij de tweede duik ook niet meezitten voor wat betreft octopusjes. De anderen zien wel een Bluering die wij als enige mislopen (maakt het extra zuur)… Gelukkig zitten er genoeg andere leuke wezentjes dus we vermaken ons prima. We zien onder andere een “normaal” zeepaardje, aparte soorten Nudibranches en nog wat krabbetjes.

Orang Oetan krab

Orang Oetan krab

Krabbetje

Krabbetje

De derde duik is verder prima, geen aparte dingen maar genoeg leuks te zien. De gids kwam zich naderhand nog verontschuldigen dat we geen octopussen hebben gezien… we hebben nog 14 duiken te gaan, zou genoeg moeten zijn om toch een keertje een Bluering of Wonderpus tegen het lijf te lopen (hopen we dan maar).

Mantis, beetje zenuwachtige beestjes

Mantis, beetje zenuwachtige beestjes

Lief, klein Sepia'tje

Lief, klein Sepia’tje

Na de derde duik besluiten we weer te relaxen in het zwembad. De jacuzzi is volledig in beslag genomen door een aantal mensen van de Nudibranch groep. Verder hebben we totaal geen last van ze en ondanks dat het resort nu vol zit voelt het niet echt heel druk. Alleen tijdens etenstijd is het een beetje passen en meten in het restaurant.

Category: Indonesië 2016
2 reacties
  1. Joost zegt:

    Ik moet iets schrijven van je moeder. Ze bedreigt me met de mepper:-)

    Je moet maar zo denken, er komen nog octopusjes genoeg. Ze gedijen nogal door de opwarming van het klimaat.

    Wordt die beet bij Stefan een mooi sexy litteken?

    • Ragna zegt:

      Ik moet van Stefan zeggen “Ja, z’n pink lag er bijna af en nu begint het langzaam te genezen”… Een anemoonvis van nog geen 15 cm groot 😉