Blog categorie » Indonesië 2014 «

Het duiken zit er al weer bijna op….

Lokale datum/tijd: Donderdag 14 augustus, 22:27

Vandaag word ik wederom om 6 uur wakker. We moeten iets eerder op aangezien de boot om 7:30 vertrekt in plaats van 8 uur. We zitten met in totaal 8 duikers / snorkelaars aan boord dus we hebben de grote boot. Stefan en ik zijn rond 7:15 bij het duikcentrum om alvast ons pak aan te trekken en uitrusting te controleren. De Italiaanse familie die tegelijk met ons aankwam is (zoals eigenlijk altijd het geval is) ietwat te laat.

De zee is vandaag heerlijk kalm en het weer ziet er goed uit. Bij Manta Sandy wordt altijd eerst gekeken of er Manta’s zijn. Is dit in eerste instantie niet het geval wordt deze duik ergens anders gemaakt en wordt er laten nog een keer gekeken. Wij hebben geluk, de gids geeft aan dat er drie Manta’s zitten. Stefan en ik liggen als eerste in het water waarna we richting het poetsstation zwemmen. Daar zoeken we een plekje uit en gaan we liggen wachten. We moeten even geduld hebben maar na een tijdje komt de eerste Manta voorbij. Deze blijft helaas niet heel lang hangen. Daarna zien we een hele tijd niets behalve dan de kleine visjes die voor je neus met van alles en nog wat bezig zijn. Uiteindelijk zien we toch nog een tweede Manta verschijnen. Deze blijft veel langer hangen en komt een enkele keer ook heel dichtbij 😀

Geduld is een schone zaak

Geduld is een schone zaak

Yes!

Yes!

Het is een oceanic Manta en hij is echt gigantisch. Stefan en ik kunnen ons niet herinneren eerder zo’n grote Manta te hebben gezien. Wanneer hij uiteindelijk weer wegzwemt zitten we op ongeveer 55 minuten duiktijd, een mooi moment om de duik te beëindigen (ik kreeg het ook wel koud ondertussen). Ook de snorkelaars aan boord hebben een Manta gezien.

Na deze duik blijven we ruim anderhalf uur aan de oppervlakte, dit vanwege de stroming op de duikstek waar we gaan duiken. Deze zou na een tijdje wat moeten afnemen. In eerste instantie lijkt het mee te vallen maar toch is de stroming nog vrij pittig. We drijven voorbij de Jetty (steiger van het dorp, belangrijk onderdeel van deze duik) waardoor we een stukje terug moeten ploeteren. Best pittig. Helaas zitten de grote scholen vis die normaal gesproken onder de Jetty rondzwemmen er vandaag niet… jammer maar helaas.

De derde duik zal een soortgelijke duik gaan worden met iets minder stroming, maar eerst gaan we lunchen. Het dorpje waar we nu stoppen is wat meer “authentiek Papua”. Hier hebben ze eigenlijk geen voorzieningen en dus ook geen school. De kinderen die rondlopen komen meteen op de boot af gerend in de hoop wat lekkers te kunnen krijgen. Ze krijgen stukjes fruit en de lunch die we over hebben wordt verdeeld. Je ziet dat ze er heel blij mij zijn, vooral met de kip. Kip wordt niet heel veel gegeten aangezien deze niet in grote aantallen in het dorp aanwezig zijn. Het valt ook op dat er ten opzicht van het aantal volwassen heel veel kinderen rondlopen, anticonceptie kennen ze hier niet.

Het duiken hier is super! We zien twee blacktips, Barracuda’s, nog wat macro en weer belachelijk grote scholen vis. De stroming is een stuk minder dus kunnen we hier rustig van genieten. Op de weg terug naar het resort kunnen we lekker op het dak / zonnedek van de boot van het zonnetje genieten. Toen we het water ingingen om de derde duik te maken regende het flink. In de tijd dat we onder water zaten is de zon al weer gaan schijnen.

De Jetty

De Jetty

We voelen ons een beetje bekeken als we weer boven komen

We voelen ons een beetje bekeken als we weer boven komen

Vanavond besluiten we weer de sunset dive te doen om de Mandarijn visjes te kunnen fotograferen. We geven aan deze keer niet 40 minuten te willen wachten tot ze misschien gaan paren… plan is een foto te maken en dan lekker verder te duiken. Naast de Mandarijn visjes zien we nog een tweetal flinke Langoestes, verder weinig bijzonders.

Mandarijnvisje

Mandarijnvisje

Morgen gaan we naar de Passage, ook een beroemde duikstek. We gaan daar eerst in een Mangrove snorkelen, daarna volgt er de nodige sightseeing (vleermuisgrot en etc.) en een driftduik.

Morgen kunnen we dus maximaal twee duiken doen als we besluiten naast de Passage ook de nachtduik te maken. We denken er over om zaterdag eventueel nog de twee (lokale) duiken voor de lunch te doen. Onze vlucht vertrekt zondag rond 14:30 dus dit valt ruim binnen de 24 uur “no fly time”. We zien wel hoe het loopt…

Categorie: Indonesië 2014  Comments off

Wobbegongs en de Epaulette haai

Lokale datum/tijd: Woensdag 13 augustus, 22:37

Vandaag zitten we met nog twee andere stellen op de boot richting Kri, in totaal 6 duikers en 3 gidsen. Het is ongeveer drie kwartier varen dus dat valt mee. De zee is ook iets rustiger dan gisteren.

De eerste duik is meteen super. Grote scholen vis, blacktip haai, een whitetip, Napoleons en twee Wobbegongs. Raja Ampat is een van de weinige plaatsen waar deze haaiensoort voorkomt. Een goed begin van de dag. Na de eerste duik varen we weer naar een dorpje om het uurtje aan de oppervlakte door te brengen. We zien (en horen) een klasje kinderen van het lokale schooltje liedjes zingen. Verder is het leuk om twee lokale vissers op de steiger bezig te zien, de een vangt beduidend meer dan de ander.

Wobbegong!

Wobbegong!

Na een uur varen we naar onze tweede duikstek, Cape Kri. Het is even zoeken naar een geschikte plek om het water in te gaan aangezien het nogal stroomt (de stroming wordt altijd vooraf door de gidsen gecontroleerd). Wanneer we eindelijk in het water liggen hebben we wederom een topduik. We zien meerdere blacktip haaien, Barracuda’s, grote scholen vis, nog meer Napoleons etc. Het is wat harder werken omdat we tegen de stroming in zwemmen maar vergeleken met Komodo valt het ook deze keer best mee. Tot nu toe zijn dit de twee beste duiken die we hier hebben gemaakt.

Overal waar je kijkt vis

Overal waar je kijkt vis

De lunch nuttigen we in de buurt van een ander dorpje. Daar zien we kindjes die een dappere poging doen om vissen te vangen tussen het koraal. Het water staat heel laag en ze lopen er een beetje tussen het koraal te scharrelen (auw). Vanochtend was het wat bewolkt maar nu schijnt de zon weer volop.

Lekker even relaxen in het zonnetje

Lekker even relaxen in het zonnetje

De derde duik maken we daar in de buurt, nog geen 5 minuutjes varen vanaf de steiger waar we liggen. Ook deze duik zien we veel vis, blacktip haaien, Barracuda’s en nog twee schildpadden. Die laatste maken de dag helemaal compleet. Iedereen heeft het naar zijn zin gehad. De ze is ondertussen helemaal gekalmeerd dus de weg terug naar het resort verloopt lekker soepeltjes. Stefan en ik genieten tijdens de rit ook lekker van het zonnetje.

Raja Ampat nog meer vis

Nog meer vis

Raja Ampat schildpad

Kiekeboe

Zoals ik gisteren ook aangaf willen Stefan en ik naast de Wobbegong ook nog heel graag de Epaulette (walking) shark zien. Een hele kleine en vrij zeldzame haaiensoort die vooral in snachts actief is. Hij wordt op het resort regelmatig gespot wanneer ze vanaf het restaurant met een lamp in het water schijnen. Wij besluiten de nachtduik weer te maken, deze keer op het huisrif om op zoek te gaan naar deze haai.

Rond 18:10 liggen we weer in het water voor duik nummer vier. De boot zet ons samen met gids Andy een stukje verder af (voor bungalow 5)waarna het plan is om zelf terug te zwemmen naar de steiger. We zien wat macro spul, maar verder eigenlijk weinig bijzonders. Na een minuut of 50 komen we aan bij de steiger waar we op het gemak nog een tijdje rond snuffelen… helaas nog geen Epaulette shark gezien en het lijkt er dus op dat het niets meer gaat worden. Toch hebben we geluk. De gids heeft zijn lamp al afgegeven aan zijn collega’s op de steiger en ik ben net mijn camera uit aan het zetten als Stefan heel enthousiast aangeeft de haai te hebben gevonden. Het is inderdaad een klein en schuw haaitje die het helemaal niet op onze lampen heeft. Stefan kan uiteindelijk wel nog wat filmpjes maken, helaas zat een foto er niet in. Na een minuut of 10 houden we het voor gezien, weer een duik van bijna 70 minuten. Deze keer hebben we echt geluk gehad!

Morgen gaan we naar Manta Sandy (de naam zegt het al), hopelijk hebben we net zo veel geluk als vandaag.